stuðla2
sagnorð þolfall
nota stuðlasetningu í kveðskap
hann kann ekki að stuðla vísurnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðla
stuðlaði
önnur persóna
stuðlar
stuðlaðir
þriðja persóna
stuðlar
stuðlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlum
stuðluðum
önnur persóna
stuðlið
stuðluðuð
þriðja persóna
stuðla
stuðluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlast
stuðlaðist
önnur persóna
stuðlast
stuðlaðist
þriðja persóna
stuðlast
stuðlaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlumst
stuðluðumst
önnur persóna
stuðlist
stuðluðust
þriðja persóna
stuðlast
stuðluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðli
stuðlaði
önnur persóna
stuðlir
stuðlaðir
þriðja persóna
stuðli
stuðlaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlum
stuðluðum
önnur persóna
stuðlið
stuðluðuð
þriðja persóna
stuðli
stuðluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlist
stuðlaðist
önnur persóna
stuðlist
stuðlaðist
þriðja persóna
stuðlist
stuðlaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
stuðlumst
stuðluðumst
önnur persóna
stuðlist
stuðluðust
þriðja persóna
stuðlist
stuðluðust
nafnháttur
stuðla
sagnbót
stuðlað
lýsingarháttur nútíðar
stuðlandi
nafnháttur
stuðlast
sagnbót
stuðlast
lýsingarháttur nútíðar
stuðlandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
stuðla
stuðlaðu
stuðlið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðlarðu
stuðlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðliði
stuðluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðlirðu
stuðlaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðliði
stuðluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðlastu
stuðlaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
stuðlistu
stuðlaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stuðlaður
stuðluð
stuðlað
þolfall
stuðlaðan
stuðlaða
stuðlað
þágufall
stuðluðum
stuðlaðri
stuðluðu
eignarfall
stuðlaðs
stuðlaðrar
stuðlaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
stuðlaðir
stuðlaðar
stuðluð
þolfall
stuðlaða
stuðlaðar
stuðluð
þágufall
stuðluðum
stuðluðum
stuðluðum
eignarfall
stuðlaðra
stuðlaðra
stuðlaðra