stytta (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

gera (e-ð) styttra

hann lét stytta buxurnar

þau ákváðu að stytta sólarlandaferðina um viku

stytta brotið

framkvæma reikningsaðgerð, deila í teljara og nefnara brots með tölu sem gengur upp í báðum

brotið 2/4 má stytta í 1/2

stytta sér leið

ég stytti mér leið og fór þvert í gegnum garðinn

það

það styttir upp

það hættir að rigna

þegar loksins stytti upp fóru þeir út úr tjaldinu

stytta <henni> aldur

myrða hana

maðurinn er talinn hafa stytt sér aldur

stytta <honum> stundir

hafa ofan af fyrir honum

oft styttum við afa okkar stundir með því að spila við hann

→ sjá: styttast sagnorð, styttur lýsingarorð

Orðasambönd