Yrða

svæfa

sagnorðþolfall
1
láta (barn) sofna með því t.d. að syngja vögguvísu
móðirin svæfði barnið
2
láta (e-n) sofna með svæfingarlyfi
sjúklingurinn var svæfður fyrir aðgerðina
3
þagga (e-ð) niður, láta (e-ð) gleymast
þeir ætla sér að svæfa málið fram yfir kosningar
→ sjá: svæfandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • svæfa rödd samviskunnar
  • svæfa samviskuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svæfi
svæfði
2.p.
svæfir
svæfðir
3.p.
svæfir
svæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svæfi
svæfði
2.p.
svæfir
svæfðir
3.p.
svæfi
svæfði
Nh.
svæfa
Sagnb.
svæft
Lh. nt.
svæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svæf
svæfðu
svæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svæfirðu
svæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svæfirðu
svæfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svæfður
svæfð
svæft
Þf.
svæfðan
svæfða
svæft
Þgf.
svæfðum
svæfðri
svæfðu
Ef.
svæfðs
svæfðrar
svæfðs