Yrða

svæfa

sagnorð þolfall
1
láta (barn) sofna með því t.d. að syngja vögguvísu
móðirin svæfði barnið
2
láta (e-n) sofna með svæfingarlyfi
sjúklingurinn var svæfður fyrir aðgerðina
3
þagga (e-ð) niður, láta (e-ð) gleymast
þeir ætla sér að svæfa málið fram yfir kosningar
→ sjá: svæfandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • svæfa rödd samviskunnar
  • svæfa samviskuna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svæfi
svæfði
önnur persóna
svæfir
svæfðir
þriðja persóna
svæfir
svæfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svæfi
svæfði
önnur persóna
svæfir
svæfðir
þriðja persóna
svæfi
svæfði
nafnháttur
svæfa
sagnbót
svæft
lýsingarháttur nútíðar
svæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svæf
svæfðu
svæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svæfirðu
svæfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svæfirðu
svæfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
svæfður
svæfð
svæft
þolfall
svæfðan
svæfða
svæft
þágufall
svæfðum
svæfðri
svæfðu
eignarfall
svæfðs
svæfðrar
svæfðs