Yrða

svekkja

sagnorð þolfall
valda e-m vonbrigðum eða sárindum
hún svekkti skólabróður sinn með því að hafna honum
svekkja sig á <henni>
það þýðir víst lítið að svekkja sig á framkomu yfirmannsins
→ sjá: svekktur lýsingarorð, svekkjandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svekki
svekkti
önnur persóna
svekkir
svekktir
þriðja persóna
svekkir
svekkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svekki
svekkti
önnur persóna
svekkir
svekktir
þriðja persóna
svekki
svekkti
nafnháttur
svekkja
sagnbót
svekkt
lýsingarháttur nútíðar
svekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svekk
svekktu
svekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svekkirðu
svekktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svekkirðu
svekktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
svekktur
svekkt
svekkt
þolfall
svekktan
svekkta
svekkt
þágufall
svekktum
svekktri
svekktu
eignarfall
svekkts
svekktrar
svekkts