svekkja
sagnorðþolfall
valda e-m vonbrigðum eða sárindum
hún svekkti skólabróður sinn með því að hafna honum
svekkja sig á <henni>
það þýðir víst lítið að svekkja sig á framkomu yfirmannsins
→ sjá: svekktur lo, svekkjandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekki
svekkti
2.p.
svekkir
svekktir
3.p.
svekkir
svekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkjum
svekktum
2.p.
svekkið
svekktuð
3.p.
svekkja
svekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkist
svekktist
2.p.
svekkist
svekktist
3.p.
svekkist
svekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkjumst
svekktumst
2.p.
svekkist
svekktust
3.p.
svekkjast
svekktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekki
svekkti
2.p.
svekkir
svekktir
3.p.
svekki
svekkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkjum
svekktum
2.p.
svekkið
svekktuð
3.p.
svekki
svekktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkist
svekktist
2.p.
svekkist
svekktist
3.p.
svekkist
svekktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
svekkjumst
svekktumst
2.p.
svekkist
svekktust
3.p.
svekkist
svekktust
Nh.
svekkja
Sagnb.
svekkt
Lh. nt.
svekkjandi
Nh.
svekkjast
Sagnb.
svekkst
Lh. nt.
svekkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
svekk
svekktu
svekkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkirðu
svekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkiði
svekktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkirðu
svekktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkiði
svekktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkistu
svekktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
svekkistu
svekktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svekktur
svekkt
svekkt
Þf.
svekktan
svekkta
svekkt
Þgf.
svekktum
svekktri
svekktu
Ef.
svekkts
svekktrar
svekkts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svekktir
svekktar
svekkt
Þf.
svekkta
svekktar
svekkt
Þgf.
svekktum
svekktum
svekktum
Ef.
svekktra
svekktra
svekktra