sver
lýsingarorð
1
persóna
mikill um sig, gildur
hann er of sver til að komast í þennan jakka
vera sver um sig
vera gildur um mittið
2
mikill í þvermál, gildur
sver kaðall
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
digurð
Samstæður
Orðasambönd
- vera sver
- vera sver um mittið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sver
sver
svert
Þf.
sveran
svera
svert
Þgf.
sverum
sverri
sveru
Ef.
svers
sverrar
svers
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverir
sverar
sver
Þf.
svera
sverar
sver
Þgf.
sverum
sverum
sverum
Ef.
sverra
sverra
sverra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveri
svera
svera
Þf.
svera
sveru
svera
Þgf.
svera
sveru
svera
Ef.
svera
sveru
svera
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveru
sveru
sveru
Þf.
sveru
sveru
sveru
Þgf.
sveru
sveru
sveru
Ef.
sveru
sveru
sveru
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverari
sverari
sverara
Þf.
sverari
sverari
sverara
Þgf.
sverari
sverari
sverara
Ef.
sverari
sverari
sverara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverari
sverari
sverari
Þf.
sverari
sverari
sverari
Þgf.
sverari
sverari
sverari
Ef.
sverari
sverari
sverari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverastur
sverust
sverast
Þf.
sverastan
sverasta
sverast
Þgf.
sverustum
sverastri
sverustu
Ef.
sverasts
sverastrar
sverasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverastir
sverastar
sverust
Þf.
sverasta
sverastar
sverust
Þgf.
sverustum
sverustum
sverustum
Ef.
sverastra
sverastra
sverastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverasti
sverasta
sverasta
Þf.
sverasta
sverustu
sverasta
Þgf.
sverasta
sverustu
sverasta
Ef.
sverasta
sverustu
sverasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sverustu
sverustu
sverustu
Þf.
sverustu
sverustu
sverustu
Þgf.
sverustu
sverustu
sverustu
Ef.
sverustu
sverustu
sverustu