Yrða

sverja

sagnorðeignarfall/þolfall
vinna eið (að e-u), strengja (e-s) heit
hann sór þess eið að koma fram hefndum
ég sver að ég vissi þetta ekki
ég get svarið það
óformlegt
það er ótrúlegt en satt
ég get svarið það, hann fór að gráta
<hann> sór og sárt við lagði <að hann væri saklaus>
hann hélt því ákaft fram, fullyrti það
→ sjá: sverjast so
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sverja falskan eið
  • sverja meinsæri
  • sverja munneið
  • sverja og sárt við leggja
  • sverja rangan eið
  • sverja rangt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sver
sór
2.p.
sverð
sórst
3.p.
sver
sór
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sverji
sværi
2.p.
sverjir
sværir
3.p.
sverji
sværi
Nh.
sverja
Sagnb.
svarið
Lh. nt.
sverjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sver
sverðu
sverjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sverðu
sórstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sverjirðu
sværirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
svarinn
svarin
svarið
Þf.
svarinn
svarna
svarið
Þgf.
svörnum
svarinni
svörnu
Ef.
svarins
svarinnar
svarins