Yrða

sverfa

sagnorð
1
þolfall
slípa (e-ð) með steini eða áhaldi
hafið hefur sorfið klettana
skriðjöklar surfu firðina á ísöld
2
<hungrið> sverfur að
hungrið þrengir að, fundið er fyrir hungri
þorstinn fór að sverfa að ferðalöngunum
fátæktin svarf að mörgum heimilum
láta sverfa til stáls
þreyta viðureign, ganga vasklega eða hart fram
→ sjá: sorfinn lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta sverfa til stáls
  • láta sverfa til þrautar
  • það sverfur að
  • það sverfur til mergjar
  • það sverfur til stáls
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sverf
svarf
önnur persóna
sverfur
svarfst
þriðja persóna
sverfur
svarf
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sverfi
syrfi
önnur persóna
sverfir
syrfir
þriðja persóna
sverfi
syrfi
nafnháttur
sverfa
sagnbót
sorfið
lýsingarháttur nútíðar
sverfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sverf
sverfðu
sverfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sverfurðu
svarfstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sverfirðu
syrfirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sorfinn
sorfin
sorfið
þolfall
sorfinn
sorfna
sorfið
þágufall
sorfnum
sorfinni
sorfnu
eignarfall
sorfins
sorfinnar
sorfins