syrgja
sagnorðþolfall
sakna (látins manns), vera hryggur (vegna e-s sem er látinn)
hann syrgði föður sinn mikið
þau sitja heima og syrgja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
syrgi
syrgði
2.p.
syrgir
syrgðir
3.p.
syrgir
syrgði
Nútíð
Þátíð
1.p.
syrgjum
syrgðum
2.p.
syrgið
syrgðuð
3.p.
syrgja
syrgðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
syrgi
syrgði
2.p.
syrgir
syrgðir
3.p.
syrgi
syrgði
Nútíð
Þátíð
1.p.
syrgjum
syrgðum
2.p.
syrgið
syrgðuð
3.p.
syrgi
syrgðu
Nh.
syrgja
Sagnb.
syrgt
Lh. nt.
syrgjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
syrg
syrgðu
syrgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
syrgirðu
syrgðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
syrgiði
syrgðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
syrgirðu
syrgðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
syrgiði
syrgðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
syrgður
syrgð
syrgt
Þf.
syrgðan
syrgða
syrgt
Þgf.
syrgðum
syrgðri
syrgðu
Ef.
syrgðs
syrgðrar
syrgðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
syrgðir
syrgðar
syrgð
Þf.
syrgða
syrgðar
syrgð
Þgf.
syrgðum
syrgðum
syrgðum
Ef.
syrgðra
syrgðra
syrgðra