Yrða

harma

sagnorðþolfall
1
sakna (látins manns), vera hryggur (vegna e-s sem er látinn)
hún harmaði mann sinn mjög
2
vera leiður (vegna e-s), þykja eitthvað leitt
við hörmum þessi mistök
Orðasvið og samstæður
harmur
sorg
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
harma
harmaði
2.p.
harmar
harmaðir
3.p.
harmar
harmaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
harmi
harmaði
2.p.
harmir
harmaðir
3.p.
harmi
harmaði
Nh.
harma
Sagnb.
harmað
Lh. nt.
harmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
harma
harmaðu
harmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
harmarðu
harmaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
harmirðu
harmaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
harmaður
hörmuð
harmað
Þf.
harmaðan
harmaða
harmað
Þgf.
hörmuðum
harmaðri
hörmuðu
Ef.
harmaðs
harmaðrar
harmaðs