harma
sagnorð þolfall
1
sakna (látins manns), vera hryggur (vegna e-s sem er látinn)
hún harmaði mann sinn mjög
2
vera leiður (vegna e-s), þykja eitthvað leitt
við hörmum þessi mistök
Orðasvið og samstæður
harmur
- harmur
- , harmþrunginn
- , harmrænn
- , harmfullur
- , harmsfullur
- , ástarharmur
sorg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harma
harmaði
önnur persóna
harmar
harmaðir
þriðja persóna
harmar
harmaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörmum
hörmuðum
önnur persóna
harmið
hörmuðuð
þriðja persóna
harma
hörmuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harmi
harmaði
önnur persóna
harmir
harmaðir
þriðja persóna
harmi
harmaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hörmum
hörmuðum
önnur persóna
harmið
hörmuðuð
þriðja persóna
harmi
hörmuðu
nafnháttur
harma
sagnbót
harmað
lýsingarháttur nútíðar
harmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
harma
harmaðu
harmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harmarðu
harmaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harmiði
hörmuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harmirðu
harmaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harmiði
hörmuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harmaður
hörmuð
harmað
þolfall
harmaðan
harmaða
harmað
þágufall
hörmuðum
harmaðri
hörmuðu
eignarfall
harmaðs
harmaðrar
harmaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
harmaðir
harmaðar
hörmuð
þolfall
harmaða
harmaðar
hörmuð
þágufall
hörmuðum
hörmuðum
hörmuðum
eignarfall
harmaðra
harmaðra
harmaðra