tala
sagnorð
1
nota mannlegt tungumál, mynda heyranleg orð
hlustaðu á mig, ekki tala
ég þarf að tala við þig
hún talar stundum í símann
við töluðum um liðnar stundir
presturinn talaði um syndina
tala illa um <hana>
tala vel um <hann>
tala um (alla) heima og geima
tala á <sænsku>
hún talaði á dönsku við þjóninn
þolfalltala <þýsku>
hann talar ágæta ensku
2
tala + af
tala af sér
segja of mikið
3
tala + saman
tala saman
eiga samtal, ræðast við
starfsmennirnir tala saman í kaffitímunum
þeir töluðu saman um uppskeruna
4
tala + til
tala <hana> til
fá hana til e-s í orðum, sannfæra hana
hann drekkur of mikið, læknirinn hefur reynt að tala hann til
5
tala + um fyrir
tala um fyrir <honum>
fá hann til að hætta við e-ð, skipta um fyrirætlun
hún ætlar ekki lengur að hætta í námi, vinur hennar hefur talað um fyrir henni
6
tala + út
tala út
segja allt sem þarf, ljúka máli sínu
við skulum leyfa honum að tala út
láta verkin tala
framkvæma hlutina fremur en að tala bara um þá
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tala
talaði
önnur persóna
talar
talaðir
þriðja persóna
talar
talaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tölum
töluðum
önnur persóna
talið
töluðuð
þriðja persóna
tala
töluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talast
talaðist
önnur persóna
talast
talaðist
þriðja persóna
talast
talaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tölumst
töluðumst
önnur persóna
talist
töluðust
þriðja persóna
talast
töluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tali
talaði
önnur persóna
talir
talaðir
þriðja persóna
tali
talaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tölum
töluðum
önnur persóna
talið
töluðuð
þriðja persóna
tali
töluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talist
talaðist
önnur persóna
talist
talaðist
þriðja persóna
talist
talaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tölumst
töluðumst
önnur persóna
talist
töluðust
þriðja persóna
talist
töluðust
nafnháttur
tala
sagnbót
talað
lýsingarháttur nútíðar
talandi
nafnháttur
talast
sagnbót
talast
lýsingarháttur nútíðar
talandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tala
talaðu
talið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
talarðu
talaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
taliði
töluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
talirðu
talaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
taliði
töluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
talastu
talaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
talistu
talaðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talast
talaðist
önnur persóna
talast
talaðist
þriðja persóna
talast
talaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talast
talaðist
önnur persóna
talast
talaðist
þriðja persóna
talast
talaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talist
talaðist
önnur persóna
talist
talaðist
þriðja persóna
talist
talaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
talist
talaðist
önnur persóna
talist
talaðist
þriðja persóna
talist
talaðist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
talaður
töluð
talað
þolfall
talaðan
talaða
talað
þágufall
töluðum
talaðri
töluðu
eignarfall
talaðs
talaðrar
talaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
talaðir
talaðar
töluð
þolfall
talaða
talaðar
töluð
þágufall
töluðum
töluðum
töluðum
eignarfall
talaðra
talaðra
talaðra