tannhirða
nafnorðkvenkyntann-hirða
umhirða tanna, t.d. með tannburstun
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tannhirða
tannhirðan
Þf.
tannhirðu
tannhirðuna
Þgf.
tannhirðu
tannhirðunni
Ef.
tannhirðu
tannhirðunnar
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók