tindur
nafnorðkarlkyn
1
hæsti hluti fjalls, venjulega mjór og brattur
2
gaddur í hrífuhaus, kambi eða greiðu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tindur
tindurinn
Þf.
tind
tindinn
Þgf.
tindi
tindinum
Ef.
tinds
tindsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tindar
tindarnir
Þf.
tinda
tindana
Þgf.
tindum
tindunum
Ef.
tinda
tindanna