viður
nafnorðkarlkyn
1
í samsetningum
trjágróður, smár og stór
2
byggingar- eða smíðaefni úr tré, timbur
sólin gengur/hnígur til viðar
sólin sest að kvöldi
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
viður
viðurinn
Þf.
við
viðinn
Þgf.
viðviði
viðnumviðinum
Ef.
viðar
viðarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
viðir
viðirnir
Þf.
viði
viðina
Þgf.
viðum
viðunum
Ef.
viða
viðanna