Yrða

tvíbentur

lýsingarorðtví-bentur
1
persóna
vera tvíbentur <í afstöðu sinni>
taka ekki skýra afstöðu, vera á báðum áttum
2
sem gefur til kynna óljósa afstöðu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
hik / óákveðni
óheilindi
margræðni
raddeinkenni
Samstæður
Orðasambönd
  • tvíbentum rómi
  • vera tvíbentur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tvíbentur
tvíbent
tvíbent
Þf.
tvíbentan
tvíbenta
tvíbent
Þgf.
tvíbentum
tvíbentri
tvíbentu
Ef.
tvíbents
tvíbentrar
tvíbents