umbera
sagnorð um-bera þolfall
þola (e-ð/e-n), sýna (e-u/e-m) umburðarlyndi
hann umbar ærslin í börnunum af þolinmæði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umber
umbar
önnur persóna
umberð
umbarst
þriðja persóna
umber
umbar
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umberum
umbárum
önnur persóna
umberið
umbáruð
þriðja persóna
umbera
umbáru
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umberi
umbæri
önnur persóna
umberir
umbærir
þriðja persóna
umberi
umbæri
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umberum
umbærum
önnur persóna
umberið
umbæruð
þriðja persóna
umberi
umbæru
nafnháttur
umbera
sagnbót
umborið
lýsingarháttur nútíðar
umberandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
umber
umberðu
umberið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umberðu
umbarstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umberiði
umbáruði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umberirðu
umbærirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umberiði
umbæruði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umborinn
umborin
umborið
þolfall
umborinn
umborna
umborið
þágufall
umbornum
umborinni
umbornu
eignarfall
umborins
umborinnar
umborins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umbornir
umbornar
umborin
þolfall
umborna
umbornar
umborin
þágufall
umbornum
umbornum
umbornum
eignarfall
umborinna
umborinna
umborinna