Yrða

undur

nafnorðhvorugkyn
eitthvað sem vekur undrun, furða
undur og stórmerki
það eru undur og stórmerki þegar strákurinn tekur til í herberginu sínu
<hún er svo þolinmóð> að undrum sætir
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
undur
undrið
Þf.
undur
undrið
Þgf.
undri
undrinu
Ef.
undurs
undursins