Yrða

uppörva

sagnorð upp-örva þolfall
hvetja eða örva e-n
hún var dugleg að uppörva og hvetja nemendur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
uppörva
uppörvaði
önnur persóna
uppörvar
uppörvaðir
þriðja persóna
uppörvar
uppörvaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
uppörvi
uppörvaði
önnur persóna
uppörvir
uppörvaðir
þriðja persóna
uppörvi
uppörvaði
nafnháttur
uppörva
sagnbót
uppörvað
lýsingarháttur nútíðar
uppörvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
uppörva
uppörvaðu
uppörvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
uppörvarðu
uppörvaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
uppörvirðu
uppörvaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
uppörvaður
uppörvuð
uppörvað
þolfall
uppörvaðan
uppörvaða
uppörvað
þágufall
uppörvuðum
uppörvaðri
uppörvuðu
eignarfall
uppörvaðs
uppörvaðrar
uppörvaðs