uppfullur
lýsingarorðupp-fullur
fullur (af einhverju)
vera uppfullur af <heift>
Orðasambönd
Orðasambönd
- vera uppfullur af monti
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppfullur
uppfull
uppfullt
Þf.
uppfullan
uppfulla
uppfullt
Þgf.
uppfullum
uppfullri
uppfullu
Ef.
uppfulls
uppfullrar
uppfulls
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppfullir
uppfullar
uppfull
Þf.
uppfulla
uppfullar
uppfull
Þgf.
uppfullum
uppfullum
uppfullum
Ef.
uppfullra
uppfullra
uppfullra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppfulli
uppfulla
uppfulla
Þf.
uppfulla
uppfullu
uppfulla
Þgf.
uppfulla
uppfullu
uppfulla
Ef.
uppfulla
uppfullu
uppfulla
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppfullu
uppfullu
uppfullu
Þf.
uppfullu
uppfullu
uppfullu
Þgf.
uppfullu
uppfullu
uppfullu
Ef.
uppfullu
uppfullu
uppfullu