Yrða

uppgötva

sagnorð upp-götva þolfall
finna (e-ð) upp eða út, finna út úr (e-u)
vísindamenn uppgötvuðu nýjar stjörnuþokur
hann uppgötvaði áður óþekkta hæfileika hjá sér
ég uppgötvaði að ég hafði gleymt lyklinum
→ sjá: uppgötvast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • uppgötva heiminn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
uppgötva
uppgötvaði
önnur persóna
uppgötvar
uppgötvaðir
þriðja persóna
uppgötvar
uppgötvaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
uppgötvi
uppgötvaði
önnur persóna
uppgötvir
uppgötvaðir
þriðja persóna
uppgötvi
uppgötvaði
nafnháttur
uppgötva
sagnbót
uppgötvað
lýsingarháttur nútíðar
uppgötvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
uppgötva
uppgötvaðu
uppgötvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
uppgötvarðu
uppgötvaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
uppgötvirðu
uppgötvaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
uppgötvaður
uppgötvuð
uppgötvað
þolfall
uppgötvaðan
uppgötvaða
uppgötvað
þágufall
uppgötvuðum
uppgötvaðri
uppgötvuðu
eignarfall
uppgötvaðs
uppgötvaðrar
uppgötvaðs