uppgötva
sagnorðupp-götvaþolfall
finna (e-ð) upp eða út, finna út úr (e-u)
vísindamenn uppgötvuðu nýjar stjörnuþokur
hann uppgötvaði áður óþekkta hæfileika hjá sér
ég uppgötvaði að ég hafði gleymt lyklinum
→ sjá: uppgötvast so
Orðasambönd
Orðasambönd
- uppgötva heiminn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötva
uppgötvaði
2.p.
uppgötvar
uppgötvaðir
3.p.
uppgötvar
uppgötvaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvum
uppgötvuðum
2.p.
uppgötvið
uppgötvuðuð
3.p.
uppgötva
uppgötvuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvast
uppgötvaðist
2.p.
uppgötvast
uppgötvaðist
3.p.
uppgötvast
uppgötvaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvumst
uppgötvuðumst
2.p.
uppgötvist
uppgötvuðust
3.p.
uppgötvast
uppgötvuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvi
uppgötvaði
2.p.
uppgötvir
uppgötvaðir
3.p.
uppgötvi
uppgötvaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvum
uppgötvuðum
2.p.
uppgötvið
uppgötvuðuð
3.p.
uppgötvi
uppgötvuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvist
uppgötvaðist
2.p.
uppgötvist
uppgötvaðist
3.p.
uppgötvist
uppgötvaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
uppgötvumst
uppgötvuðumst
2.p.
uppgötvist
uppgötvuðust
3.p.
uppgötvist
uppgötvuðust
Nh.
uppgötva
Sagnb.
uppgötvað
Lh. nt.
uppgötvandi
Nh.
uppgötvast
Sagnb.
uppgötvast
Lh. nt.
uppgötvandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
uppgötva
uppgötvaðu
uppgötvið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötvarðu
uppgötvaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötviði
uppgötvuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötvirðu
uppgötvaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötviði
uppgötvuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötvastu
uppgötvaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
uppgötvistu
uppgötvaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppgötvaður
uppgötvuð
uppgötvað
Þf.
uppgötvaðan
uppgötvaða
uppgötvað
Þgf.
uppgötvuðum
uppgötvaðri
uppgötvuðu
Ef.
uppgötvaðs
uppgötvaðrar
uppgötvaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
uppgötvaðir
uppgötvaðar
uppgötvuð
Þf.
uppgötvaða
uppgötvaðar
uppgötvuð
Þgf.
uppgötvuðum
uppgötvuðum
uppgötvuðum
Ef.
uppgötvaðra
uppgötvaðra
uppgötvaðra