vægja
sagnorð þágufall
sýna (e-m) vægð, miskunn, hlífa (e-m)
kennarinn vægði honum og gaf honum lengri frest
Orðasvið og orðasambönd
eftirgjöf
Orðasambönd
- vægja engum
- vægja hvergi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægir
vægðir
þriðja persóna
vægir
vægði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægjum
vægðum
önnur persóna
vægið
vægðuð
þriðja persóna
vægja
vægðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægir
vægðir
þriðja persóna
vægi
vægði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægjum
vægðum
önnur persóna
vægið
vægðuð
þriðja persóna
vægi
vægðu
nafnháttur
vægja
sagnbót
vægt
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
væg
vægðu
vægið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægirðu
vægðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægiði
vægðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægirðu
vægðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægiði
vægðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægir
vægði
önnur persóna
vægir
vægði
þriðja persóna
vægir
vægði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægir
vægði
önnur persóna
vægir
vægði
þriðja persóna
vægir
vægði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægi
vægði
þriðja persóna
vægi
vægði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægi
vægði
þriðja persóna
vægi
vægði