Yrða

vægja

sagnorð þágufall
sýna (e-m) vægð, miskunn, hlífa (e-m)
kennarinn vægði honum og gaf honum lengri frest
Orðasvið og orðasambönd
vægð
Orðasambönd
  • vægja engum
  • vægja hvergi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægir
vægðir
þriðja persóna
vægir
vægði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægir
vægðir
þriðja persóna
vægi
vægði
nafnháttur
vægja
sagnbót
vægt
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
væg
vægðu
vægið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægirðu
vægðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vægirðu
vægðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægir
vægði
önnur persóna
vægir
vægði
þriðja persóna
vægir
vægði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vægi
vægði
önnur persóna
vægi
vægði
þriðja persóna
vægi
vægði