Yrða

vængur

nafnorðkarlkyn
1
fluglimur fugls, skordýrs eða leðurblöku; sambærilegur hluti flugvélar
2
hluti e-s, kantur
vinstri vængur flokksins
fá byr undir báða vængi
fá hvatningu
stíga í vænginn við <hana>
reyna við hana
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • berja í vænginn
  • fljúga á vængjum vindanna
  • undir væng
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vængur
vængurinn
Þf.
væng
vænginn
Þgf.
væng
vængnum
Ef.
vængsvængjar
vængsinsvængjarins