vængur

nafnorð karlkyn

1

fluglimur fugls, skordýrs eða leðurblöku; sambærilegur hluti flugvélar

2

hluti e-s, kantur

vinstri vængur flokksins

fá byr undir báða vængi

fá hvatningu

stíga í vænginn við <hana>

reyna við hana

Samstæður og orðasambönd

Samstæður

fótur
, kló
, hönd
, bak
, fálmari
, stél

Orðasambönd

berja í vænginn
fljúga á vængjum vindanna
undir væng

Fallbeygingar

eintalafleirtala

Eintala

eintala með greini

nefnifall

vængur

vængurinn

þolfall

væng

vænginn

þágufall

væng

vængnum

eignarfall

vængsvængjar

vængsinsvængjarins