vænta
sagnorð eignarfall
búast við (e-u), eiga von á (e-u)
hann væntir svars á morgun
við væntum mikils af landsliðinu
ekki vænti ég að <þú eigir auka blýant>?
sem kurteis spurning eða beiðni
vænta sín
eiga von á sér, eiga von á barnsfæðingu
hún væntir sín í mars
Orðasambönd
Orðasambönd
- eins og vænta mátti
- vænta einskis
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vænti
vænti
önnur persóna
væntir
væntir
þriðja persóna
væntir
vænti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntum
væntum
önnur persóna
væntið
væntuð
þriðja persóna
vænta
væntu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntist
væntist
önnur persóna
væntist
væntist
þriðja persóna
væntist
væntist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntumst
væntumst
önnur persóna
væntist
væntust
þriðja persóna
væntast
væntust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vænti
vænti
önnur persóna
væntir
væntir
þriðja persóna
vænti
vænti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntum
væntum
önnur persóna
væntið
væntuð
þriðja persóna
vænti
væntu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntist
væntist
önnur persóna
væntist
væntist
þriðja persóna
væntist
væntist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
væntumst
væntumst
önnur persóna
væntist
væntust
þriðja persóna
væntist
væntust
nafnháttur
vænta
sagnbót
vænt
lýsingarháttur nútíðar
væntandi
nafnháttur
væntast
sagnbót
vænst
lýsingarháttur nútíðar
væntandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
væntirðu
væntirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
væntiði
væntuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
væntirðu
væntirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
væntiði
væntuði