vafningur
nafnorðkarlkynvafn-ingur
1
e-ð sem er vafið utan um annað
2
í fleirtölu
undanbrögð, undanfærslur
hún var ekki með neina vafninga
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vafningur
vafningurinn
Þf.
vafning
vafninginn
Þgf.
vafningi
vafningnum
Ef.
vafnings
vafningsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vafningar
vafningarnir
Þf.
vafninga
vafningana
Þgf.
vafningum
vafningunum
Ef.
vafninga
vafninganna