Yrða

vana

sagnorð þolfall
gera (dýr) ófrjótt, gelda
hann lét vana köttinn sinn
→ sjá: vanaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vana
vanaði
önnur persóna
vanar
vanaðir
þriðja persóna
vanar
vanaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vani
vanaði
önnur persóna
vanir
vanaðir
þriðja persóna
vani
vanaði
nafnháttur
vana
sagnbót
vanað
lýsingarháttur nútíðar
vanandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vana
vanaðu
vanið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanarðu
vanaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanirðu
vanaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanaður
vönuð
vanað
þolfall
vanaðan
vanaða
vanað
þágufall
vönuðum
vanaðri
vönuðu
eignarfall
vanaðs
vanaðrar
vanaðs