vandi2
nafnorðkarlkyn
það sem maður er vanur að gera, venja
eiga vanda til að <fara með litla bæn>
<vera fljótur að svara bréfinu> að vanda
Orðasvið og samstæður
vandi
vandræði
venja
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vandi
vandinn
Þf.
vanda
vandann
Þgf.
vanda
vandanum
Ef.
vanda
vandans