vandur
lýsingarorð
vera vandur að virðingu sinni
vera heiðarlegur í athöfnum sínum
vera ekki vandur að meðölum
nota vafasamar aðferðir, svífast einskis
eiga úr vöndu að ráða
eiga erfitt með að taka ákvörðun; eiga í vanda
→ sjá: vant lo/ao
Orðasambönd
Orðasambönd
- vandur að verkum
- vandur að vinum
- vandur að virðingu sinni
- vandur á vini
- vera ekki vandur að meðulum
- vera vandur að ráði sínu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandur
vönd
vant
Þf.
vandan
vanda
vant
Þgf.
vöndum
vandri
vöndu
Ef.
vands
vandrar
vands
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandir
vandar
vönd
Þf.
vanda
vandar
vönd
Þgf.
vöndum
vöndum
vöndum
Ef.
vandra
vandra
vandra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandi
vanda
vanda
Þf.
vanda
vöndu
vanda
Þgf.
vanda
vöndu
vanda
Ef.
vanda
vöndu
vanda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vöndu
vöndu
vöndu
Þf.
vöndu
vöndu
vöndu
Þgf.
vöndu
vöndu
vöndu
Ef.
vöndu
vöndu
vöndu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandari
vandari
vandara
Þf.
vandari
vandari
vandara
Þgf.
vandari
vandari
vandara
Ef.
vandari
vandari
vandara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandari
vandari
vandari
Þf.
vandari
vandari
vandari
Þgf.
vandari
vandari
vandari
Ef.
vandari
vandari
vandari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandastur
vöndust
vandast
Þf.
vandastan
vandasta
vandast
Þgf.
vöndustum
vandastri
vöndustu
Ef.
vandasts
vandastrar
vandasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandastir
vandastar
vöndust
Þf.
vandasta
vandastar
vöndust
Þgf.
vöndustum
vöndustum
vöndustum
Ef.
vandastra
vandastra
vandastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vandasti
vandasta
vandasta
Þf.
vandasta
vöndustu
vandasta
Þgf.
vandasta
vöndustu
vandasta
Ef.
vandasta
vöndustu
vandasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vöndustu
vöndustu
vöndustu
Þf.
vöndustu
vöndustu
vöndustu
Þgf.
vöndustu
vöndustu
vöndustu
Ef.
vöndustu
vöndustu
vöndustu