Yrða

veðhæfur

lýsingarorðveð-hæfur
sem hægt er að setja að veði
Orðasvið og samstæður
veðsetning
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veðhæfur
veðhæf
veðhæft
Þf.
veðhæfan
veðhæfa
veðhæft
Þgf.
veðhæfum
veðhæfri
veðhæfu
Ef.
veðhæfs
veðhæfrar
veðhæfs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veðhæfari
veðhæfari
veðhæfara
Þf.
veðhæfari
veðhæfari
veðhæfara
Þgf.
veðhæfari
veðhæfari
veðhæfara
Ef.
veðhæfari
veðhæfari
veðhæfara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veðhæfastur
veðhæfust
veðhæfast
Þf.
veðhæfastan
veðhæfasta
veðhæfast
Þgf.
veðhæfustum
veðhæfastri
veðhæfustu
Ef.
veðhæfasts
veðhæfastrar
veðhæfasts