Yrða

veðja

sagnorð þágufall
gera veðmál
ég veðja hundraðkalli að hann kemur ekki
hún veðjar alltaf á rétta hestinn
hann vill ekki veðja við mig
ég þori að veðja að <hún er í megrun>
ég er viss um að ...
Orðasambönd
Orðasambönd
  • veðja á réttan hest
  • veðja á vitlausan hest
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veðja
veðjaði
önnur persóna
veðjar
veðjaðir
þriðja persóna
veðjar
veðjaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veðji
veðjaði
önnur persóna
veðjir
veðjaðir
þriðja persóna
veðji
veðjaði
nafnháttur
veðja
sagnbót
veðjað
lýsingarháttur nútíðar
veðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
veðja
veðjaðu
veðjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veðjarðu
veðjaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veðjirðu
veðjaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
veðjaður
veðjuð
veðjað
þolfall
veðjaðan
veðjaða
veðjað
þágufall
veðjuðum
veðjaðri
veðjuðu
eignarfall
veðjaðs
veðjaðrar
veðjaðs