veðja
sagnorðþágufall
gera veðmál
ég veðja hundraðkalli að hann kemur ekki
hún veðjar alltaf á rétta hestinn
hann vill ekki veðja við mig
ég þori að veðja að <hún er í megrun>
ég er viss um að ...
Orðasambönd
Orðasambönd
- veðja á réttan hest
- veðja á vitlausan hest
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðja
veðjaði
2.p.
veðjar
veðjaðir
3.p.
veðjar
veðjaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjum
veðjuðum
2.p.
veðjið
veðjuðuð
3.p.
veðja
veðjuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjast
veðjaðist
2.p.
veðjast
veðjaðist
3.p.
veðjast
veðjaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjumst
veðjuðumst
2.p.
veðjist
veðjuðust
3.p.
veðjast
veðjuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðji
veðjaði
2.p.
veðjir
veðjaðir
3.p.
veðji
veðjaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjum
veðjuðum
2.p.
veðjið
veðjuðuð
3.p.
veðji
veðjuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjist
veðjaðist
2.p.
veðjist
veðjaðist
3.p.
veðjist
veðjaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veðjumst
veðjuðumst
2.p.
veðjist
veðjuðust
3.p.
veðjist
veðjuðust
Nh.
veðja
Sagnb.
veðjað
Lh. nt.
veðjandi
Nh.
veðjast
Sagnb.
veðjast
Lh. nt.
veðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
veðja
veðjaðu
veðjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjarðu
veðjaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjiði
veðjuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjirðu
veðjaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjiði
veðjuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjastu
veðjaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veðjistu
veðjaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veðjaður
veðjuð
veðjað
Þf.
veðjaðan
veðjaða
veðjað
Þgf.
veðjuðum
veðjaðri
veðjuðu
Ef.
veðjaðs
veðjaðrar
veðjaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veðjaðir
veðjaðar
veðjuð
Þf.
veðjaða
veðjaðar
veðjuð
Þgf.
veðjuðum
veðjuðum
veðjuðum
Ef.
veðjaðra
veðjaðra
veðjaðra