vegsama
sagnorðveg-samaþolfall
hrósa (e-m/e-u), lofsyngja (e-n/e-ð), hefja (e-n/e-ð) til skýjanna
listamenn til forna vegsömuðu mannslíkamann
Drottinn, ég vegsama þig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsama
vegsamaði
2.p.
vegsamar
vegsamaðir
3.p.
vegsamar
vegsamaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsömum
vegsömuðum
2.p.
vegsamið
vegsömuðuð
3.p.
vegsama
vegsömuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsamast
vegsamaðist
2.p.
vegsamast
vegsamaðist
3.p.
vegsamast
vegsamaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsömumst
vegsömuðumst
2.p.
vegsamist
vegsömuðust
3.p.
vegsamast
vegsömuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsami
vegsamaði
2.p.
vegsamir
vegsamaðir
3.p.
vegsami
vegsamaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsömum
vegsömuðum
2.p.
vegsamið
vegsömuðuð
3.p.
vegsami
vegsömuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsamist
vegsamaðist
2.p.
vegsamist
vegsamaðist
3.p.
vegsamist
vegsamaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vegsömumst
vegsömuðumst
2.p.
vegsamist
vegsömuðust
3.p.
vegsamist
vegsömuðust
Nh.
vegsama
Sagnb.
vegsamað
Lh. nt.
vegsamandi
Nh.
vegsamast
Sagnb.
vegsamast
Lh. nt.
vegsamandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vegsama
vegsamaðu
vegsamið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamarðu
vegsamaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamiði
vegsömuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamirðu
vegsamaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamiði
vegsömuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamastu
vegsamaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vegsamistu
vegsamaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vegsamaður
vegsömuð
vegsamað
Þf.
vegsamaðan
vegsamaða
vegsamað
Þgf.
vegsömuðum
vegsamaðri
vegsömuðu
Ef.
vegsamaðs
vegsamaðrar
vegsamaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vegsamaðir
vegsamaðar
vegsömuð
Þf.
vegsamaða
vegsamaðar
vegsömuð
Þgf.
vegsömuðum
vegsömuðum
vegsömuðum
Ef.
vegsamaðra
vegsamaðra
vegsamaðra