Yrða

vegvilltur

lýsingarorðveg-villtur
sem hefur villst eða fer villur vegar
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • fara vegvilltur
  • vera vegvilltur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vegvilltur
vegvillt
vegvillt
Þf.
vegvilltan
vegvillta
vegvillt
Þgf.
vegvilltum
vegvilltri
vegvilltu
Ef.
vegvillts
vegvilltrar
vegvillts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vegvilltari
vegvilltari
vegvilltara
Þf.
vegvilltari
vegvilltari
vegvilltara
Þgf.
vegvilltari
vegvilltari
vegvilltara
Ef.
vegvilltari
vegvilltari
vegvilltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vegvilltastur
vegvilltust
vegvilltast
Þf.
vegvilltastan
vegvilltasta
vegvilltast
Þgf.
vegvilltustum
vegvilltastri
vegvilltustu
Ef.
vegvilltasts
vegvilltastrar
vegvilltasts