Yrða

veiklundaður

lýsingarorðveik-lundaður
sem skortir viljaþrótt, hefur þróttlitla skapgerð
→ sjá: veiklyndur lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
veiklyndi
Samstæður
Orðasambönd
  • vera veiklundaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklundaður
veiklunduð
veiklundað
Þf.
veiklundaðan
veiklundaða
veiklundað
Þgf.
veiklunduðum
veiklundaðri
veiklunduðu
Ef.
veiklundaðs
veiklundaðrar
veiklundaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklundaðri
veiklundaðri
veiklundaðra
Þf.
veiklundaðri
veiklundaðri
veiklundaðra
Þgf.
veiklundaðri
veiklundaðri
veiklundaðra
Ef.
veiklundaðri
veiklundaðri
veiklundaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklundaðastur
veiklunduðust
veiklundaðast
Þf.
veiklundaðastan
veiklundaðasta
veiklundaðast
Þgf.
veiklunduðustum
veiklundaðastri
veiklunduðustu
Ef.
veiklundaðasts
veiklundaðastrar
veiklundaðasts