Yrða

veiklyndur

lýsingarorðveik-lyndur
sem skortir viljaþrótt, hefur þróttlitla skapgerð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • vera veiklyndur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklyndur
veiklynd
veiklynt
Þf.
veiklyndan
veiklynda
veiklynt
Þgf.
veiklyndum
veiklyndri
veiklyndu
Ef.
veiklynds
veiklyndrar
veiklynds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklyndari
veiklyndari
veiklyndara
Þf.
veiklyndari
veiklyndari
veiklyndara
Þgf.
veiklyndari
veiklyndari
veiklyndara
Ef.
veiklyndari
veiklyndari
veiklyndara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veiklyndastur
veiklyndust
veiklyndast
Þf.
veiklyndastan
veiklyndasta
veiklyndast
Þgf.
veiklyndustum
veiklyndastri
veiklyndustu
Ef.
veiklyndasts
veiklyndastrar
veiklyndasts