Yrða

veikur

lýsingarorð
1
persóna
haldinn sjúkdómi, sjúkur, lasinn
hún liggur veik í rúminu
vera veikur fyrir hjarta(nu)
hafa veikt hjarta
2
daufur, lágur, kraftlítill
hann svaraði mér veikum rómi
3
kraftlítill, ekki sterkur
veikur ís
veik von
veikur vilji
veikur gjaldmiðill
<reyna> af veikum mætti að <standa upp>
vera veikur fyrir <víni>
eiga erfitt með að standast áfengi
vera veikur í <pitsur>
vera mjög hrifinn af pitsum
Orðasvið og samstæður
lasleiki / veikindi
þrekleysi / kraftleysi
ísstyrkur
raddeinkenni
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikur
veik
veikt
Þf.
veikan
veika
veikt
Þgf.
veikum
veikri
veiku
Ef.
veiks
veikrar
veiks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikari
veikari
veikara
Þf.
veikari
veikari
veikara
Þgf.
veikari
veikari
veikara
Ef.
veikari
veikari
veikara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veikastur
veikust
veikast
Þf.
veikastan
veikasta
veikast
Þgf.
veikustum
veikastri
veikustu
Ef.
veikasts
veikastrar
veikasts