veita
sagnorð
1
þágufall/þolfall
láta (e-ð) af hendi (við e-n), láta (e-n) hafa (e-ð)
forsetinn veitti henni orðu
bankinn veitir lán til húsnæðiskaupa
hann veitti manninum þungt höfuðhögg
forstjórinn veitti henni áminningu
stofnunin hefur ekki veitt neinar upplýsingar
bókasafnið veitir góða þjónustu
veita sér <þetta>
láta þetta eftir sér, kaupa sér þetta
þau eru fátæk og geta ekki veitt sér mikið
veita <þessu> athygli/eftirtekt
taka eftir þessu
ég veitti ræðu biskupsins enga athygli
2
þágufall/þolfall
gefa (e-m) veitingar (einkum vín)
hann veitti gestunum vín og pinnamat
hún veitti vel í afmælisveislunni
3
þágufall
láta vatn renna yfir akur
vatninu er veitt á akrana
4
þolfall
veita viðnám/mótspyrnu
viðhafa, sýna viðnám eða mótspyrnu
þjófarnir veittu ekkert viðnám við handtökuna
5
þágufall
ganga (vel eða illa, í viðureign)
Rússum veitti betur í fyrri hálfleik
6
það veitir ekki af <þessu>
það er þörf á þessu, það er hægt að nota þetta
það veitir ekki af að ryksuga gólfið
þágufall<mér> veitir ekki af <hvíld>
ég þarf að fá hvíld, ég get notað hvíld
honum veitir sannarlega ekki af nýjum sokkum
→ sjá: veitast so
Orðasambönd
Orðasambönd
- veita aðstoð
- veita afslátt
- veita afsvör
- veita altarissakramenti
- veita atreið
- veita einkunn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veitir
veittir
3.p.
veitir
veitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitum
veittum
2.p.
veitið
veittuð
3.p.
veita
veittu
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitumst
veittumst
2.p.
veitist
veittust
3.p.
veitast
veittust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veitir
veittir
3.p.
veiti
veitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitum
veittum
2.p.
veitið
veittuð
3.p.
veiti
veittu
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitumst
veittumst
2.p.
veitist
veittust
3.p.
veitist
veittust
Nh.
veita
Sagnb.
veitt
Lh. nt.
veitandi
Nh.
veitast
Sagnb.
veist
Lh. nt.
veitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
veit
veittu
veitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitirðu
veittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitiði
veittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitirðu
veittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitiði
veittuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitistu
veittistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitistu
veittistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitir
veitti
2.p.
veitir
veitti
3.p.
veitir
veitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitir
veitti
2.p.
veitir
veitti
3.p.
veitir
veitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veiti
veitti
3.p.
veiti
veitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veiti
veitti
3.p.
veiti
veitti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
veitir
veitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
veiti
veitti
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitist
veittist
2.p.
veitist
veittist
3.p.
veitist
veittist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veittur
veitt
veitt
Þf.
veittan
veitta
veitt
Þgf.
veittum
veittri
veittu
Ef.
veitts
veittrar
veitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veittir
veittar
veitt
Þf.
veitta
veittar
veitt
Þgf.
veittum
veittum
veittum
Ef.
veittra
veittra
veittra