Yrða

veitast

sagnorð miðmynd
1
þágufall
fá (e-ð jákvætt)
honum veittist sá heiður að fá viðurkenningu
mér veitist sú ánægja að bjóða hana velkomna
2
þágufall
<mér> veitist <þetta> <auðvelt>
þetta er auðvelt fyrir mig, mér gengur þetta vel
slökkviliðinu veittist auðvelt að slökkva eldinn
3
veitast að <þeim>
ráðast á þá
tveir ókunnir menn veittust að honum og rændu hann
→ sjá: veita sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veitist
veittist
önnur persóna
veitist
veittist
þriðja persóna
veitist
veittist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veitist
veittist
önnur persóna
veitist
veittist
þriðja persóna
veitist
veittist
nafnháttur
veitast
sagnbót
veist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veitistu
veittistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veitistu
veittistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veitist
veittist
önnur persóna
veitist
veittist
þriðja persóna
veitist
veittist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veitist
veittist
önnur persóna
veitist
veittist
þriðja persóna
veitist
veittist