Yrða

veitast

sagnorðmiðmynd
1
þágufall
fá (e-ð jákvætt)
honum veittist sá heiður að fá viðurkenningu
mér veitist sú ánægja að bjóða hana velkomna
2
þágufall
<mér> veitist <þetta> <auðvelt>
þetta er auðvelt fyrir mig, mér gengur þetta vel
slökkviliðinu veittist auðvelt að slökkva eldinn
3
veitast að <þeim>
ráðast á þá
tveir ókunnir menn veittust að honum og rændu hann
→ sjá: veita so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veitir
veittir
3.p.
veitir
veitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veitir
veittir
3.p.
veiti
veitti
Nh.
veita
Sagnb.
veitt
Lh. nt.
veitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
veit
veittu
veitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitirðu
veittirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veitirðu
veittirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veitir
veitti
2.p.
veitir
veitti
3.p.
veitir
veitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veiti
veitti
2.p.
veiti
veitti
3.p.
veiti
veitti
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
veitir
veitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
veiti
veitti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veittur
veitt
veitt
Þf.
veittan
veitta
veitt
Þgf.
veittum
veittri
veittu
Ef.
veitts
veittrar
veitts