Yrða

viðhafa

sagnorð við-hafa þolfall
hafa (e-ð), nota (e-ð)
prestar viðhafa ákveðna helgisiði við útfarir
fréttastöðin viðhefur stranga ritskoðun
ég vil ekki að þú viðhafir svona orðbragð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • viðhafa stór orð
  • viðhafa varúð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðhef
viðhafði
önnur persóna
viðhefur
viðhafðir
þriðja persóna
viðhefur
viðhafði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðhafi
viðhefði
önnur persóna
viðhafir
viðhefðir
þriðja persóna
viðhafi
viðhefði
nafnháttur
viðhafa
sagnbót
viðhaft
lýsingarháttur nútíðar
viðhafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
viðhaf
viðhafðu
viðhafið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðhefurðu
viðhafðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðhafirðu
viðhefðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
viðhafður
viðhöfð
viðhaft
þolfall
viðhafðan
viðhafða
viðhaft
þágufall
viðhöfðum
viðhafðri
viðhöfðu
eignarfall
viðhafðs
viðhafðrar
viðhafðs