Yrða

viðhafa

sagnorðvið-hafaþolfall
hafa (e-ð), nota (e-ð)
prestar viðhafa ákveðna helgisiði við útfarir
fréttastöðin viðhefur stranga ritskoðun
ég vil ekki að þú viðhafir svona orðbragð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • viðhafa stór orð
  • viðhafa varúð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðhef
viðhafði
2.p.
viðhefur
viðhafðir
3.p.
viðhefur
viðhafði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðhafi
viðhefði
2.p.
viðhafir
viðhefðir
3.p.
viðhafi
viðhefði
Nh.
viðhafa
Sagnb.
viðhaft
Lh. nt.
viðhafandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
viðhaf
viðhafðu
viðhafið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðhefurðu
viðhafðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðhafirðu
viðhefðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
viðhafður
viðhöfð
viðhaft
Þf.
viðhafðan
viðhafða
viðhaft
Þgf.
viðhöfðum
viðhafðri
viðhöfðu
Ef.
viðhafðs
viðhafðrar
viðhafðs