viðkoma
nafnorðkvenkynvið-koma
1
það að koma við, snerta e-ð, snerting
<fóturinn> er aumur viðkomu
2
það að stoppa einhvers staðar á leiðinni á annan stað, stans
hann fór til Danmerkur með viðkomu í Noregi
3
líffræði
fjölgun dýra eða manna
viðkoma hvalanna hefur minnkað um helming
Orðasvið og samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
viðkoma
viðkoman
Þf.
viðkomu
viðkomuna
Þgf.
viðkomu
viðkomunni
Ef.
viðkomu
viðkomunnar