viðkoma
nafnorð kvenkyn við-koma
1
það að koma við, snerta e-ð, snerting
<fóturinn> er aumur viðkomu
2
það að stoppa einhvers staðar á leiðinni á annan stað, stans
hann fór til Danmerkur með viðkomu í Noregi
3
líffræði
fjölgun dýra eða manna
viðkoma hvalanna hefur minnkað um helming
Orðasvið og samstæður
dvöl / vera
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
viðkoma
viðkoman
þolfall
viðkomu
viðkomuna
þágufall
viðkomu
viðkomunni
eignarfall
viðkomu
viðkomunnar