Yrða

viðurkenna

sagnorð viður-kenna þolfall
1
játa sök sína, mistök eða annað
hún viðurkenndi þjófnaðinn
hinn ákærði viðurkennir ekki að hafa myrt manninn
ég verð að viðurkenna að ég skil þetta ekki
2
samþykkja (e-ð)
ríkin hafa viðurkennt sjálfstæði landsins
<námið> fæst viðurkennt
→ sjá: viðurkenndur lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • neita að viðurkenna staðreyndir
  • viðurkenna ósigur
  • viðurkenna staðreyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðurkenni
viðurkenndi
önnur persóna
viðurkennir
viðurkenndir
þriðja persóna
viðurkennir
viðurkenndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðurkenni
viðurkenndi
önnur persóna
viðurkennir
viðurkenndir
þriðja persóna
viðurkenni
viðurkenndi
nafnháttur
viðurkenna
sagnbót
viðurkennt
lýsingarháttur nútíðar
viðurkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
viðurkenn
viðurkenndu
viðurkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðurkennirðu
viðurkenndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðurkennirðu
viðurkenndirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
viðurkenndur
viðurkennd
viðurkennt
þolfall
viðurkenndan
viðurkennda
viðurkennt
þágufall
viðurkenndum
viðurkenndri
viðurkenndu
eignarfall
viðurkennds
viðurkenndrar
viðurkennds