Yrða

viðurkenna

sagnorðviður-kennaþolfall
1
játa sök sína, mistök eða annað
hún viðurkenndi þjófnaðinn
hinn ákærði viðurkennir ekki að hafa myrt manninn
ég verð að viðurkenna að ég skil þetta ekki
2
samþykkja (e-ð)
ríkin hafa viðurkennt sjálfstæði landsins
<námið> fæst viðurkennt
→ sjá: viðurkenndur lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • neita að viðurkenna staðreyndir
  • viðurkenna ósigur
  • viðurkenna staðreyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðurkenni
viðurkenndi
2.p.
viðurkennir
viðurkenndir
3.p.
viðurkennir
viðurkenndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðurkenni
viðurkenndi
2.p.
viðurkennir
viðurkenndir
3.p.
viðurkenni
viðurkenndi
Nh.
viðurkenna
Sagnb.
viðurkennt
Lh. nt.
viðurkennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
viðurkenn
viðurkenndu
viðurkennið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðurkennirðu
viðurkenndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðurkennirðu
viðurkenndirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
viðurkenndur
viðurkennd
viðurkennt
Þf.
viðurkenndan
viðurkennda
viðurkennt
Þgf.
viðurkenndum
viðurkenndri
viðurkenndu
Ef.
viðurkennds
viðurkenndrar
viðurkennds