Yrða

vitna

sagnorð
1
bera vitni fyrir rétti
hún vitnaði gegn manninum fyrir rétti
2
hafa (e-ð) sem heimild
vitna í <dagblaðið>
hann vitnar oft í ákveðinn fræðimann
hún vitnaði í þekkt kvæði
vitna til <skýrslunnar>
læknarnir vitna til erlendra rannsókna
3
vitna um <þetta>
vera til merkis um þetta, staðfesta þetta
örnefnið vitnar um akuryrkju í fornöld
→ sjá: vitnast sagnorð
Orðasvið
vitnisburður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vitna
vitnaði
önnur persóna
vitnar
vitnaðir
þriðja persóna
vitnar
vitnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vitni
vitnaði
önnur persóna
vitnir
vitnaðir
þriðja persóna
vitni
vitnaði
nafnháttur
vitna
sagnbót
vitnað
lýsingarháttur nútíðar
vitnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vitna
vitnaðu
vitnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vitnarðu
vitnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vitnirðu
vitnaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vitnast
vitnaðist
önnur persóna
vitnast
vitnaðist
þriðja persóna
vitnast
vitnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vitnist
vitnaðist
önnur persóna
vitnist
vitnaðist
þriðja persóna
vitnist
vitnaðist
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
vitnast
vitnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
vitnist
vitnaðist