vitna
sagnorð
1
bera vitni fyrir rétti
hún vitnaði gegn manninum fyrir rétti
2
hafa (e-ð) sem heimild
vitna í <dagblaðið>
hann vitnar oft í ákveðinn fræðimann
hún vitnaði í þekkt kvæði
vitna til <skýrslunnar>
læknarnir vitna til erlendra rannsókna
3
vitna um <þetta>
vera til merkis um þetta, staðfesta þetta
örnefnið vitnar um akuryrkju í fornöld
→ sjá: vitnast so
Orðasvið
vitnisburður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitna
vitnaði
2.p.
vitnar
vitnaðir
3.p.
vitnar
vitnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnum
vitnuðum
2.p.
vitnið
vitnuðuð
3.p.
vitna
vitnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnast
vitnaðist
2.p.
vitnast
vitnaðist
3.p.
vitnast
vitnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnumst
vitnuðumst
2.p.
vitnist
vitnuðust
3.p.
vitnast
vitnuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitni
vitnaði
2.p.
vitnir
vitnaðir
3.p.
vitni
vitnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnum
vitnuðum
2.p.
vitnið
vitnuðuð
3.p.
vitni
vitnuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnist
vitnaðist
2.p.
vitnist
vitnaðist
3.p.
vitnist
vitnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnumst
vitnuðumst
2.p.
vitnist
vitnuðust
3.p.
vitnist
vitnuðust
Nh.
vitna
Sagnb.
vitnað
Lh. nt.
vitnandi
Nh.
vitnast
Sagnb.
vitnast
Lh. nt.
vitnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vitna
vitnaðu
vitnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitnarðu
vitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitniði
vitnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitnirðu
vitnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitniði
vitnuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitnastu
vitnaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vitnistu
vitnaðistu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnast
vitnaðist
2.p.
vitnast
vitnaðist
3.p.
vitnast
vitnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnast
vitnaðist
2.p.
vitnast
vitnaðist
3.p.
vitnast
vitnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnist
vitnaðist
2.p.
vitnist
vitnaðist
3.p.
vitnist
vitnaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vitnist
vitnaðist
2.p.
vitnist
vitnaðist
3.p.
vitnist
vitnaðist
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vitnast
vitnaðist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vitnist
vitnaðist