Yrða

votta

sagnorð
1
þolfall
staðfesta (e-ð) með undirskrift eða munnlega
hún vottaði sakleysi mannsins fyrir rétti
nú á bara eftir að votta kaupsamninginn
2
þágufall/þolfall
láta (e-ð) í ljós
hún vottaði honum samúð sína
bæjarbúar vottuðu skáldinu virðingu sína með því að reisa styttu
3
það vottar fyrir <vonbrigðum> <í rödd hennar>
það eru dálítil vonbrigði í rödd hennar
í svip hans vottaði ekki fyrir gamansemi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
votta
vottaði
2.p.
vottar
vottaðir
3.p.
vottar
vottaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
votti
vottaði
2.p.
vottir
vottaðir
3.p.
votti
vottaði
Nh.
votta
Sagnb.
vottað
Lh. nt.
vottandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
votta
vottaðu
vottið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vottarðu
vottaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vottirðu
vottaðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
vottar
vottaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
votti
vottaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vottaður
vottuð
vottað
Þf.
vottaðan
vottaða
vottað
Þgf.
vottuðum
vottaðri
vottuðu
Ef.
vottaðs
vottaðrar
vottaðs