votta · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

staðfesta (e-ð) með undirskrift eða munnlega

hún vottaði sakleysi mannsins fyrir rétti

nú á bara eftir að votta kaupsamninginn

þágufall/þolfall

láta (e-ð) í ljós

hún vottaði honum samúð sína

bæjarbúar vottuðu skáldinu virðingu sína með því að reisa styttu

það vottar fyrir <vonbrigðum> <í rödd hennar>

það eru dálítil vonbrigði í rödd hennar

í svip hans vottaði ekki fyrir gamansemi