Yrða

yfirbuga

sagnorð yfir-buga þolfall
ná að sigra (e-n), ná (loks) líkamlegu valdi á (e-m), ná að hemja (e-n)
eftir hörð átök tókst lögreglunni loks að yfirbuga óeirðaseggina
barnið grét án afláts þar til svefninn yfirbugaði það
Orðasambönd
Orðasambönd
  • láta yfirbugast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirbuga
yfirbugaði
önnur persóna
yfirbugar
yfirbugaðir
þriðja persóna
yfirbugar
yfirbugaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirbugi
yfirbugaði
önnur persóna
yfirbugir
yfirbugaðir
þriðja persóna
yfirbugi
yfirbugaði
nafnháttur
yfirbuga
sagnbót
yfirbugað
lýsingarháttur nútíðar
yfirbugandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
yfirbuga
yfirbugaðu
yfirbugið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirbugarðu
yfirbugaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirbugirðu
yfirbugaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
yfirbugaður
yfirbuguð
yfirbugað
þolfall
yfirbugaðan
yfirbugaða
yfirbugað
þágufall
yfirbuguðum
yfirbugaðri
yfirbuguðu
eignarfall
yfirbugaðs
yfirbugaðrar
yfirbugaðs