Yrða

yrkja1

sagnorðþolfall
semja (e-ð) í bundnu máli, kvæði eða ljóð
hún orti ljóð um vorkomuna
skáldið yrkir kvæði til stúlkunnar
ljóðið er ort á 19. öld
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
kveðskapur
Samstæður
Orðasambönd
  • yrkja á nýjan stofn
  • yrkja í eyðurnar
  • yrkja níð
  • yrkja sig upp
  • yrkja upp á nýjan stofn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
yrki
yrktiorti
2.p.
yrkir
yrktirortir
3.p.
yrkir
yrktiorti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
yrki
yrktiorti
2.p.
yrkir
yrktirortir
3.p.
yrki
yrktiorti
Nh.
yrkja
Sagnb.
yrkt
Sagnb.
ort
Lh. nt.
yrkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
yrk
yrktu
yrkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
yrkirðu
yrktirðuortirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
yrkirðu
yrktirðuortirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
yrkturortur
yrktort
yrktort
Þf.
yrktanortan
yrktaorta
yrktort
Þgf.
yrktumortum
yrktriortri
yrktuortu
Ef.
yrktsorts
yrktrarortrar
yrktsorts