Yrða

æstur

lýsingarorð
1
ákafur og órólegur í geði
aðilar deilunnar voru orðnir æstir og reiðir
ég heyrði æsta rödd hennar í símanum
2
örvaður kynferðislega
→ sjá: æsa so, æsast so, æsandi lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • í æstu skapi
  • sjór er æstur
  • tala sig æstan
  • vera í æstu skapi
  • vera æstur
  • vera æstur á taugum
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æstur
æst
æst
Þf.
æstan
æsta
æst
Þgf.
æstum
æstri
æstu
Ef.
æsts
æstrar
æsts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æstari
æstari
æstara
Þf.
æstari
æstari
æstara
Þgf.
æstari
æstari
æstara
Ef.
æstari
æstari
æstara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æstastur
æstust
æstast
Þf.
æstastan
æstasta
æstast
Þgf.
æstustum
æstastri
æstustu
Ef.
æstasts
æstastrar
æstasts