æta
sagnorð þolfall
éta (e-ð) upp, tæra (e-ð)
→ sjá: ætandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æti
ætti
önnur persóna
ætir
ættir
þriðja persóna
ætir
ætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætum
ættum
önnur persóna
ætið
ættuð
þriðja persóna
æta
ættu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætist
ættist
önnur persóna
ætist
ættist
þriðja persóna
ætist
ættist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætumst
ættumst
önnur persóna
ætist
ættust
þriðja persóna
ætast
ættust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æti
ætti
önnur persóna
ætir
ættir
þriðja persóna
æti
ætti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætum
ættum
önnur persóna
ætið
ættuð
þriðja persóna
æti
ættu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætist
ættist
önnur persóna
ætist
ættist
þriðja persóna
ætist
ættist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ætumst
ættumst
önnur persóna
ætist
ættust
þriðja persóna
ætist
ættust
nafnháttur
æta
sagnbót
ætt
lýsingarháttur nútíðar
ætandi
nafnháttur
ætast
sagnbót
æst
lýsingarháttur nútíðar
ætandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
æt
ættu
ætið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætirðu
ættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætiði
ættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætirðu
ættirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætiði
ættuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætistu
ættistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ætistu
ættistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ættur
ætt
ætt
þolfall
ættan
ætta
ætt
þágufall
ættum
ættri
ættu
eignarfall
ætts
ættrar
ætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ættir
ættar
ætt
þolfall
ætta
ættar
ætt
þágufall
ættum
ættum
ættum
eignarfall
ættra
ættra
ættra