æta
sagnorðþolfall
éta (e-ð) upp, tæra (e-ð)
→ sjá: ætandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æti
ætti
2.p.
ætir
ættir
3.p.
ætir
ætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætum
ættum
2.p.
ætið
ættuð
3.p.
æta
ættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætist
ættist
2.p.
ætist
ættist
3.p.
ætist
ættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætumst
ættumst
2.p.
ætist
ættust
3.p.
ætast
ættust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æti
ætti
2.p.
ætir
ættir
3.p.
æti
ætti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætum
ættum
2.p.
ætið
ættuð
3.p.
æti
ættu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætist
ættist
2.p.
ætist
ættist
3.p.
ætist
ættist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ætumst
ættumst
2.p.
ætist
ættust
3.p.
ætist
ættust
Nh.
æta
Sagnb.
ætt
Lh. nt.
ætandi
Nh.
ætast
Sagnb.
æst
Lh. nt.
ætandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
æt
ættu
ætið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætirðu
ættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætiði
ættuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætirðu
ættirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætiði
ættuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætistu
ættistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ætistu
ættistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ættur
ætt
ætt
Þf.
ættan
ætta
ætt
Þgf.
ættum
ættri
ættu
Ef.
ætts
ættrar
ætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ættir
ættar
ætt
Þf.
ætta
ættar
ætt
Þgf.
ættum
ættum
ættum
Ef.
ættra
ættra
ættra