Yrða

dularfullur

lýsingarorðdular-fullur
1
sem erfitt er að útskýra, sem dulúð hvílir yfir
dularfull fyrirbæri hafa átt sér stað
2
sem býr yfir leyndarmáli, íbygginn
hún var dularfull á svipinn meðan hún talaði í símann
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
dulúð
Samstæður
Orðasambönd
  • á dularfullan hátt
  • dularfull fyrirbrigði
  • dularfullur atburður
  • dularfullur á svip
  • með dularfullum hætti
  • vera dularfullur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dularfullur
dularfull
dularfullt
Þf.
dularfullan
dularfulla
dularfullt
Þgf.
dularfullum
dularfullri
dularfullu
Ef.
dularfulls
dularfullrar
dularfulls
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dularfyllri
dularfyllri
dularfyllra
Þf.
dularfyllri
dularfyllri
dularfyllra
Þgf.
dularfyllri
dularfyllri
dularfyllra
Ef.
dularfyllri
dularfyllri
dularfyllra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dularfyllstur
dularfyllst
dularfyllst
Þf.
dularfyllstan
dularfyllsta
dularfyllst
Þgf.
dularfyllstum
dularfyllstri
dularfyllstu
Ef.
dularfyllsts
dularfyllstrar
dularfyllsts