óréttur
nafnorð karlkyn ó-réttur
1
óréttlát meðferð
beita <hana> órétti
vera órétti beittur
nemandinn taldi sig órétti beittan þegar kennarinn vísaði honum út
2
það að vera ekki í rétti skv. umferðalögunum
vera í órétti
ég var í órétti og verð að borga tjónið á bílnum sjálfur
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
óréttur
órétturinn
þolfall
órétt
óréttinn
þágufall
órétti
óréttinum
eignarfall
óréttar
óréttarins