óréttur
nafnorðkarlkynó-réttur
1
óréttlát meðferð
beita <hana> órétti
vera órétti beittur
nemandinn taldi sig órétti beittan þegar kennarinn vísaði honum út
2
það að vera ekki í rétti skv. umferðalögunum
vera í órétti
ég var í órétti og verð að borga tjónið á bílnum sjálfur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ósanngirni / óréttlæti
Orðasambönd
- gera órétt
- hafa órétt
- hafa órétt fyrir sér
- með óréttu
- þola ekki órétt
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
óréttur
órétturinn
Þf.
órétt
óréttinn
Þgf.
órétti
óréttinum
Ef.
óréttar
óréttarins