Yrða

óreyndur

lýsingarorðó-reyndur
1
persóna
sem hefur litla reynslu
vera ungur og óreyndur
2
sem hefur ekki verið reyndur
að óreyndu
hún vill ekki gefast upp að óreyndu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
reynsluleysi
Samstæður
Orðasambönd
  • að óreyndu
  • að óreyndu máli
  • vera óreyndur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óreyndur
óreynd
óreynt
Þf.
óreyndan
óreynda
óreynt
Þgf.
óreyndum
óreyndri
óreyndu
Ef.
óreynds
óreyndrar
óreynds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óreyndari
óreyndari
óreyndara
Þf.
óreyndari
óreyndari
óreyndara
Þgf.
óreyndari
óreyndari
óreyndara
Ef.
óreyndari
óreyndari
óreyndara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óreyndastur
óreyndust
óreyndast
Þf.
óreyndastan
óreyndasta
óreyndast
Þgf.
óreyndustum
óreyndastri
óreyndustu
Ef.
óreyndasts
óreyndastrar
óreyndasts