ósnortinn
lýsingarorðó-snortinn
1
sem ekki hefur verið breytt eða raskað
ósnortin náttúra
2
sem verður ekki fyrir tilfinningalegum áhrifum
hann var alveg ósnortinn af frásögn hennar
<saga hennar> lætur engan ósnortinn
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósnortinn
ósnortin
ósnortið
Þf.
ósnortinn
ósnortna
ósnortið
Þgf.
ósnortnum
ósnortinni
ósnortnu
Ef.
ósnortins
ósnortinnar
ósnortins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósnortnir
ósnortnar
ósnortin
Þf.
ósnortna
ósnortnar
ósnortin
Þgf.
ósnortnum
ósnortnum
ósnortnum
Ef.
ósnortinna
ósnortinna
ósnortinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósnortni
ósnortna
ósnortna
Þf.
ósnortna
ósnortnu
ósnortna
Þgf.
ósnortna
ósnortnu
ósnortna
Ef.
ósnortna
ósnortnu
ósnortna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ósnortnu
ósnortnu
ósnortnu
Þf.
ósnortnu
ósnortnu
ósnortnu
Þgf.
ósnortnu
ósnortnu
ósnortnu
Ef.
ósnortnu
ósnortnu
ósnortnu