Yrða

óstilltur

lýsingarorðó-stilltur
1
persóna
órólegur, ókyrr
drengurinn er óstilltur í tímum
2
sem á eftir að stilla
óstillt hljóðfæri
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
vanstilling
óstýrilæti
umhleypingar
Samstæður
Orðasambönd
  • óstillt tíð
  • óstillt tíðarfar
  • óstillt veðrátta
  • vera óstilltur
  • vera óstilltur á geði
  • vera óstilltur í geði
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstilltur
óstillt
óstillt
Þf.
óstilltan
óstillta
óstillt
Þgf.
óstilltum
óstilltri
óstilltu
Ef.
óstillts
óstilltrar
óstillts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstilltari
óstilltari
óstilltara
Þf.
óstilltari
óstilltari
óstilltara
Þgf.
óstilltari
óstilltari
óstilltara
Ef.
óstilltari
óstilltari
óstilltara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstilltastur
óstilltust
óstilltast
Þf.
óstilltastan
óstilltasta
óstilltast
Þgf.
óstilltustum
óstilltastri
óstilltustu
Ef.
óstilltasts
óstilltastrar
óstilltasts