Yrða

óstyrkur

lýsingarorðó-styrkur
1
sem vantar styrk og kraft
hún var óstyrk í göngulagi eftir aðgerðina
2
sem vantar styrk og sjálfsöryggi, óöruggur
hann var óstyrkur og titrandi í munnlega prófinu
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
þrekleysi / kraftleysi
raddeinkenni
Samstæður
Orðasambönd
  • óstyrkri röddu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstyrkur
óstyrk
óstyrkt
Þf.
óstyrkan
óstyrka
óstyrkt
Þgf.
óstyrkum
óstyrkri
óstyrku
Ef.
óstyrks
óstyrkrar
óstyrks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstyrkari
óstyrkari
óstyrkara
Þf.
óstyrkari
óstyrkari
óstyrkara
Þgf.
óstyrkari
óstyrkari
óstyrkara
Ef.
óstyrkari
óstyrkari
óstyrkara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óstyrkastur
óstyrkust
óstyrkast
Þf.
óstyrkastan
óstyrkasta
óstyrkast
Þgf.
óstyrkustum
óstyrkastri
óstyrkustu
Ef.
óstyrkasts
óstyrkastrar
óstyrkasts